Hallo vrienden,
We zijn weer thuis.
We zijn weer thuis na een
kleine twee maanden fietsen, reizen en – het zij toegegeven – afzien soms.
Reizen zonder afzien bestaat natuurlijk ook niet, dat zou de toerist uithangen
zijn.
Ik heb over onze tocht door
Canada en de USA niet erg veel op mijn site kunnen zetten. Niet omdat we te
weinig meemaakten, maar domweg door het ontbreken van een Ipad en een
internetconnectie. Ik zie je schrikken: ja, inderdaad, we waren verstoken van
alle basisvoorzieningen die elke normale, moderne mens nodig heeft.
Internetconnecties in de
Rocky Mountains, zo heb ik ontdekt, zijn waarschijnlijk even zeldzaam als een leuke
televisie-avond met Mart Smeets, en meestal ontbrak me trouwens ook totaal de
lust om naar een verbinding te gaan zoeken, moet ik er eerlijkheidshalve bij
zeggen.
Om je medelijden wat te
dempen: een Ipad hebben we wel, maar dat ding gaat nooit mee. Ten eerste vertegenwoordigt
zo’n apparaat een zeker gewicht en neemt hij ruimte in, en ten tweede ga je dan
toch weer nu.nl en facebook zitten lezen als je wèl een connectie hebt, en dat
wil ik nu juist niet, omdat dat mijn gevoel van op reis zijn verstoort.
En zo kwam het, beste
vrienden, dat men mij de afgelopen twee maanden regelmatig ’s avonds in een
motelkamer kon aantreffen, met een notitieblokje voor mijn neus, kluivend op
mijn pen, nadenkend over wat ik zou opschrijven.
Ik geef toe: een armoedig en
hopeloos verouderd beeld. Zeker als je bedenkt dat dit ook nog vaak plaatsvond
in motels, die de meesten van jullie van de hand zouden wijzen als zijnde te eenvoudig.
Maar ja, als je zonder huurauto en zonder reserveringen met een fiets rondreist
in the far West, dan slaap je nu eenmaal vaak in goedkope motelletjes en eet je
in obscure bars en diners, of, nog erger, van de eigen benzinebrander op de
kamer. (Wel in de badkamer koken, anders gaat de brandmelder af; die brandmelders
ogen meestal alsof ze al jaren kapot zijn, maar ze kunnen je op een ellendige
manier verrassen kan ik je uit ervaring melden.)
Maar goed, als fietser heb je
in je motel- of campingkeuze nu eenmaal niet veel in te brengen: als het motel
je niet bevalt bij de eerste aanblik, wat meestal het geval is, ga je niet nog
even
verderop kijken bij het volgende motel. Bovendien loop je het risico dat die
nog erger is.
Enfin, lang verhaal kort, we
zijn dus weer thuis. Ik ga binnenkort eens goed kijken of ik wat met mijn
aantekeningen kan. Ik ga gewoon beginnen met schrijven, en zie wel waar het
eindigt. Maar eerst ga ik alle dode vliegjes en muggen met de kruimeldief uit de
vensterbank opzuigen als je het niet erg vindt.
Wil je ondertussen de foto’s alvast bekijken? Klikkerdeklik: FOTO’S
Gijs