Gijs van Middelkoop is
fietser en auteur. In 2011 verscheen zijn boek ‘Amerikanen fietsen niet…’
Samen met zijn vriendin
Aimée fietste hij in 2012 van Jasper in Canada naar Yellowstone in de VS.
Een onoplosbaar raadsel
Het voorbereiden van een fietsreis is bij mij altijd een
strijd tussen verstand en gevoel.
‘Niet fietsen. Zonvakantie aan het zwembad, leesvoer mee,’
zegt dan bijvoorbeeld mijn verstand.
‘Maar fietsen is avontuur!’ piept dan mijn gevoel.
Dus toen een buurvrouw me vertelde hoe prachtig ze de Icefields
Parkway in Canada vond, riep mijn gevoel meteen: ‘Ja! Daar gaan we fietsen!’ Toen
ze me echter duidelijk maakte dat er in dat gebied nogal veel beren rondliepen,
kwam mijn verstandige ik tussenbeide.
‘Dit wordt een ramp,’ sprak hij streng. ‘Het stikt daar van
de beren.’ Daar zat wat in. Eerst maar eens wat studeren.
Al snel was ik erachter dat de Icefields Parkway een
weg in West-Canada was. Een website die ik raadpleegde, riep enthousiast:
‘Het kost ongeveer zes uur om de Icefields Parkway te rijden
(met de auto natuurlijk, op de fiets was je dagen bezig), maar het geeft je
herinneringen die je je leven lang bijblijven!’ Kijk, dat moest ik hebben,
levenslange herinneringen. Toen ik echter op diezelfde site wat foto’s van de
Icefields Parkway bestudeerde, ontdekte ik op één van de foto’s een bordje
langs de kant van de weg.
‘Please, stay in your vehicle!’ stond er in koeienletters op.
Dit in verband met de grizzlyberen, die er kennelijk inderdaad onbekommerd
langs de weg scharrelden. Ik staarde een tijdje naar de foto.
‘s Avonds bij het eten besloot ik aan Aimée te vragen, of
zij misschien enig idee had hoe je op een fiets ‘binnen’ zou kunnen blijven,
indien de omstandigheden daar om vroegen.
‘Binnen blijven op een fiets?’ antwoordde ze en keek me
welwillend en belangstellend aan.
‘Ja, dat moet dan bijvoorbeeld, als je ergens fietst, omdat
er tien meter verderop een beer rondscharrelt in de berm,’ zei ik.
‘Een beer?’
‘Inderdaad.’
Ze staarde even naar haar bord eten.
‘Ik zou niet weten, hoe je binnen zou kunnen blijven op een
fiets,’ zei ze na een tijdje en keek me niet-begrijpend aan. ‘Heb jij wel een
idee dan?’
Ik dacht even na.
‘Nee, geen enkel,’ zei ik ten slotte.
De melding dat het rijden van de Icefields Parkway je ‘een
leven lang zou bijblijven,’ kreeg op dat moment een heel andere lading voor me,
maar dat zei ik maar niet.
Canada lokte, en mijn verstandige ik zat zwijgend in een
hoek, zoals zo vaak.
© Gijs van Middelkoop, maart 2013
Klik hier voor de column zoals hij in de FietsActief is verschenen.