Beschaving
Japan is een dichtbevolkt land, net als Nederland. Dat heeft
voor- en nadelen. Een nadeel is bijvoorbeeld, dat je soms langdurig door de bebouwing
rijdt, een betonnen wereld propvol huizen, winkels en kantoren. Zelfs iets
eenvoudigs als een sanitaire stop, is daardoor niet altijd makkelijk te
realiseren in Japan. Elke gelegenheid die zich voordoet zul je moeten gebruiken,
of in elk geval overwegen. Dat heeft ook weer leuke kanten: zo stapte ik op
onze eerste fietsdag ergens nietsvermoedend een openbaar toilet binnen. Aan de muur
was een rode noodknop bevestigd. ‘Emergency,’ stond er boven.
‘Een noodknop in een toilet,’ mompelde ik.
Enige tijd probeerde ik me omstandigheden voor te stellen,
die er toe zouden leiden dat ik met een noodknop hulp
zou activeren – Japans-talige hulp – voor een netelige toilet-kwestie. Er schoot
me niet direct iets te binnen. Wel was het tekenend voor onze hele reis in
Japan: geen dag zonder verrassingen.
Voordelen van de
drukte waren er ook. Op een dag werden we ingehaald door een wit vrachtwagentje.
Iets verderop zag ik dezelfde wagen langs de kant van de weg geparkeerd staan.
Ernaast stond een man in een overall, die in onze richting keek. Hij leek op
ons te wachten. Ik vroeg me af wat hij van ons wilde en vertraagde het tempo.
Toen we bij hem waren, sprong hij ineens op ons toe met twee flesjes ijskoude
Aquarius. Ik pakte mijn flesje verrast aan tijdens het fietsen, en Aimée ook.
Ik wilde stoppen om de man te bedanken, maar hij riep ‘Ganbatte!’ (Veel geluk!
Doe je best!) en sprong alweer in zijn vrachtwagentje, waarna hij ons met een
vriendelijke afscheids-toeter passeerde. Hij had ons dus kennelijk zien
fietsen, was verderop gestopt, had twee flessen ijskoude Aquarius gekocht, en
had ons langs de kant van de weg opgewacht. Ik vond het ongelofelijk. Toch
kwamen we dit soort dingen regelmatig tegen.
Maar hét grote verschil met fietsen in Europa vond ik toch wel
de verkeersmentaliteit. Japanse chauffeurs waren ondanks de grote drukte welwillend,
vriendelijk en kalm. Tegenover andere automobilisten, maar zeker tegenover
fietsers. Kleine foutjes die we maakten werden niet afgestraft met getoeter,
agressie of wijzen naar het voorhoofd. De Japanner is ten opzichte van fietsers
zeer coulant. Sterker nog, sommigen wekten de indruk het ronduit leuk te vinden
ons nu eindelijk eens tegen te komen. Vriendelijkheid en beschaving in het
verkeer – het voelt direct prettig.
Na een paar dagen ga je het heel normaal vinden.
Klik hier voor de column zoals hij in de FietsActief verscheen