Het is weer de hoogste tijd om een (fiets)vakantiebestemming
te verzinnen voor dit jaar. Wordt het iets exotisch, als Japan of IJsland, of wordt
het toch Nederland? Voordeel van deze laatste bestemming is natuurlijk, dat je vrij
moeiteloos kunt converseren met de mensen die je onderweg tegenkomt op je fiets.
Althans, in theorie. Mijn vriendin Aimée komt uit Maastricht en het heeft me
tien jaar gekost, voor ik aan de Limburgse eettafel alle snel geratelde
groepsgesprekken enigszins bevredigend kon volgen. En dan heb ik het alleen
over verstaan. Toen ik een tijdje terug al fietsend in de buurt van Maastricht
verdwaald was, en twee stokoude mensen op straat aanhield om hen de weg te
vragen naar het dorpje Sibbe, leidde dat tot een spraakverwarring van
Babylonische proporties. De verwarring duurde een hele tijd, tot de oude baas zei:
‘Boe wèlt geer naor touw? Ich
versjtao uch neet good.’ (‘Waar wilt u naar toe? Ik versta u niet goed’.)
‘Maak nieks oet huur,’ brabbelde ik zo goed
mogelijk, en sprong weer op mijn fiets. Later hoorde ik dat één van mijn fouten
was, dat ik Sibbe totaal verkeerd had uitgesproken. Namelijk – heel gek – als: ‘Sibbe’.
Het wordt echter lokaal uitgesproken als ‘Sup’ – dit alles tezamen geeft u wel een idee van het dialect
dat ter plekke gebezigd wordt.
Hoe moest het in Japan of IJsland, als ik me ten oosten van
Maastricht al nauwelijks verstaanbaar kon maken? Bovendien, in Nederland zijn overal
fietspaden en nergens hinderlijke bergen. Verder is het klimaat in Nederland
heerlijk mild. Het mag hier in de zomer eens een paar dagen warm zijn, maar er
zijn bijvoorbeeld geen tyfoons, zoals in Japan, of ijskoude stormen die je van
de weg af blazen, zoals in IJsland. En – ook beslist een voordeel – in
Nederland bestaat het alfabet niet uit tekeningetjes, zoals in Japan.
Over het vraagstuk: "Waar gaan we fietsen?" kan ik vaak
oeverloos lang nadenken, tot ik mezelf dwing de knoop door te hakken. Enerzijds
heb ik altijd enorme zin om te kiezen voor de bekende en makkelijke weg (Nederland
bijvoorbeeld), anderzijds blijf ik nieuwsgierig naar nieuwe en exotische
dingen. Na het doorhakken van de knoop volgt altijd een fase van enorme spijt,
dat ik niet voor de andere optie heb gekozen.
Wordt het Japan, IJsland of gaan we toch eens naar Texel dit
jaar?
Wordt vervolgd.
Klik hier voor de column zoals hij in de FietsActief is verschenen