Gijs van Middelkoop is
fietser en auteur. In 2011 verscheen zijn boek ‘Amerikanen fietsen niet…’
Samen met zijn vriendin
Aimée fietste Gijs in 2012 van Jasper in Canada, naar Yellowstone in de VS. Ze
vliegen naar huis vanaf Salt Lake City. Zie ook www.reismetgijs.nl
Fiets in het vliegtuig
Na
tweeduizend kilometer fietsen, vliegen we weer naar huis. En het zij nu maar
eens gezegd: vliegen met een fiets in je bagage is verschrikkelijk en vergt het
uiterste van je zenuwen. Dat begint al bij het boeken van het vliegticket, als
je erachter komt dat de luchtvaartmaatschappij je verplicht om de
fietsen tijdens het transport in te pakken in een paar hele onhandige, net iets
te kleine dozen. Deze dozen zijn gemaakt van keihard, onbuigzaam karton, dat
gek genoeg in pap blijkt te veranderen zodra er één molecuul water op valt.
Vervolgens rekent men 150 euro per fiets (enkele reis) en net als je bent bijgekomen
van deze kaakslag, volgt op de dag van vertrek nog een ultieme wraakneming voor
al je gezeur over afwijkende bagage. Dan blijkt namelijk dat niemand op Schiphol
je kan vertellen waar je een fiets dient in te checken. Met nauwelijks verholen
ergernis sturen ze je overal weg, en laten je zeventien kilometer lopen tussen
allerlei verschillende balies, die één ding gemeenschappelijk hebben, namelijk
dat je overal hoofdschuddend en met afwerende gebaren ontvangen wordt.
Ook deze keer, in Salt Lake City,
begint het niet hoopvol. Bij de eerste controle roetsjt een strijdlustige
beambte met één haal van een vlijmscherp mes, onze zorgvuldig ingetapete fietsdozen
open. De zijkanten vallen opzij, en inwendig zachtjes jammerend kijk ik toe,
hoe de man met een hightech apparaatje op zoek gaat naar verboden zaken. Pas na
een lange en vruchteloze zoektocht geeft hij het op, en krijgen we de fietsen,
inclusief de verwoeste, openhangende dozen weer terug. Gelukkig heeft een
Amerikaanse man in de buurt een rol tape bij zich, waaruit we kunnen
concluderen, dat engelen bestaan. Even later zijn de dozen weer dicht.
Bij het inchecken iets verderop,
geeft de weegschaal een te hoog gewicht aan voor onze fietsen. Driehonderd gram
teveel ongeveer. Nu is de grondsteward toevallig zelf ook nogal zwaar, misschien
wel driehonderd kilo, dus dat geeft hoop.
‘Hij kijkt vast niet op een
kilootje,’ fluistert Aimée in mijn oor.
Na wat behoedzame grapjes richting
de man, meldt deze dat hij inderdaad niet moeilijk doet over ons overgewicht.
Terug in Nederland, blijkt dat één van
onze fietsen zwaar beschadigd is. Kent u dat advies van het schadeformulier uit
de auto nog? “Wees hoffelijk, blijf kalm en word vooral niet boos.” Bij vliegen
met een fiets geldt hetzelfde advies. En geloof me, dat zal u meer moeite
kosten dan de hoogste bergpas.
Klik hier voor de column zoals hij in de FietsActief is verschenen